Gisteren was Chantal jarig en in het kader daarvan zijn Helena en ik zondag liftend naar Haarlem getrokken. Na drie rides en bijna zeven uur belandden we op de Grote Markt in Haarlem alwaar we nog net de laatste noten van het concert van Millionaire meepikten. Na het optreden vonden we ook het bijna feestvarkentje, welke nodig eens gewassen moest worden en dus door Helena, Niels en mij in de schuimfontijn werd geslingerd. De represaille zal ongetwijfeld nog volgen. Ondanks verwoede pogingen de bandleden van Millionaire de bus te doen keren en met ons mee te komen feesten in Haarlem (ze waren praktisch meteen vertrokken, dus gingen we telefonisch ons beklag bij ze doen), konden ze niet meer dan beterschap beloven de volgende keer. Het is ze geraden. Chantal is toch nog met Millionaire haar 22e levensjaar ingegaan, omdat de barman van de Pitcher zo vriendelijk was 'Come with you' om middernacht te draaien. Nog vele jaren, meis!
Na een bewogen nacht in het Haarlemse staken we in het centrum van Haarlem ons bordje 'België' in de lucht en slechts drie uur later waren we thuis. Liften blijft toch een uiterst onvoorspelbare bezigheid...

Overmorgen is het aan mij om een jaartje ouder te worden. Zullen we bij goed weer afspreken in het park aan het Zuid, rond een uurtje of acht? Bring some sexy food and drinks dan maken we er een leuk avondje van!
::Tuesday, September 6, 2005 - 05:32 p.m.::

Oeh, meer bewijsmateriaal! Zie:

Bron: Cutting Edge website, foto door Dirk Janssens
- dankjewel Bad Hair Boy!

::Thursday, August 11, 2005 - 02:06 p.m.::

Ik geloof dat je dingen kunt bereiken door er echt echt echt voor te gaan. Maar heel soms krijg je ze ook wel in je schoot geworpen. Omdat het zo moet zijn ofzo. Dat laatste leek het geval gisteravond, tijdens het optreden van Vive la Fête.
Wie vaker een optreden heeft gezien weet dat Danny tegen het einde van het optreden altijd een jongen en een meisje op het podium haalt. Als dat moment weer aan lijkt te breken zeg ik nog tegen Helena: "Oh no, I really don't like it when he gets people on stage." U raadt het al... de sexy MF komt de catwalk oplopen, stopt ter hoogte van waar wij staan en -terwijl iedereen om ons heen 'PICK ME!!! PICK ME!!!" staat te doen- wijst naar mij. Who am I to refuse? Ik laat alles een beetje gebeuren, tot ik eenmaal op dat podium sta. Duizenden paren ogen zijn op mij gericht als Danny mij de microfoon geeft en onder het motto "Ach, nu ik hier toch ben..." smijt ik mijn vest weg en pak die two minutes of fame. Ik zie Helena stralend staan in het publiek dat volledig loos gaat als ik tenslotte een langgerekte "VIVE LA FETEEEE!!!" scandeer.

Het gevolg is dat na afloop ik dus niet meer in Lokeren kan rondlopen zonder dat mensen mij aanstaren, nawijzen, toejuichen, of groeten met een bemoedigend "Hey, vive la fête!". Bizar.

Ik weet het, ik ben slechts één van de velen. Maar toch, ik vrees dat ik er een nieuwe verslaving bij heb! De kick van op een dergelijk podium te staan is niet te evenaren.
bron: Lokerse Feesten website, foto door Sonja De Mulder

::Tuesday, August 9, 2005 - 04:25 p.m.::

Madelien is een jonge fotografe die met enkele andere Gentenaren 'Gentology' heeft opgezet. Hier vind je foto's van live optredens van Gentse bands (ja dames, indien u nog een droge mond had...) en bovendien is ze een toffe madam.
Echt klote dat iemand haar van haar liefste speeltje heeft ontdaan: een Nikon D70 waar ze hard voor had gewerkt. Ga zeker eens op haar photoblog kijken voor een sterk staaltje (pop-)fotografie. Voor een net prijsje kun je bij haar foto's nabestellen, waardoor zij spoedig weer gewapend met een schoon kanon door Gent kan stormen!

foto's door Madelien

::Tuesday, July 5, 2005 - 07:36 p.m.::

Jaren geleden was ik eens naar Rock Werchter gegaan. Heb me daar toen wel redelijk vermaakt, maar het festival overtuigde me niet zodanig dat ik de daarop volgende jaren weer stond te springen om te gaan. Het is een beetje als Pinkpop, maar dan in België.
Toch ben ik er dit jaar weer beland, zij het voor één dagje. Ik was met twee vrienden aan het cruisen in een Smart (zie je het voor je?) en zij gingen naar Werchter. Nu is drie personen in een Smart al wat veel, maar drie personen op twee Werchterkaarten helemaal tamelijk ondoenlijk. Wat te doen?
Gelukkig, je bent groupie of je bent het niet, kon een bevriende muzikant (I owe you een appeltaart, lieverd!) op het laatste moment nog een VIP-pas voor me regelen. Alleen kreeg ik deze pas tegen half negen en aangezien we ongeduldig waren klommen J. en ik alvast over een hek om via het bos binnen te geraken. En ik kan je zeggen: dat is gelukt. Maar we moesten er de twee hectare brandnetels (erg plezant in een kort rokje) en spannende momenten in het productiekantoor bij nemen, maar toen stonden we wel op de wei. We hebben enorm geluk gehad en ik kan je niet aanraden hetzelfde volgend jaar daar te gaan proberen. Maar rock & roll was het in ieder geval wel! En nat, ik had erg te doen met de mensen die daar nog drie dagen te gaan hadden.
Gezien:
- New Order: best ok, en tof eens gezien te hebben
- Roisin Murphy: The Goddess of Pop!
- Kraftwerk: zo statisch, zo heftig! Jaaaa!
- Gabriël Rios: fier op mijn buurman, die de voor de regen schuilende mens uitstekend wist te amuseren met een stomende set

::Monday, July 4, 2005 - 02:57 p.m.::

En mocht je je eventueel afvragen wat ik en mijn vriendjes en vriendinnetjes hier al die tijd hebben uitgevroten in het Goddeloze Gent: Chantal heeft wel trouw gelogd en druk gefotografeerd. Ga er eens kijken en zie me crowdsurfen, picknicken en mijn onderbroek flashen op de Vlasmarkt.
Chantal komt ook uit Nederland en zal, nu ze haar stage hier heeft afgerond, binnen enkele weken weer teruggaan naar het Noorden. Ik zal je missen, meissie!

Chantal & Jeffrey

::Tuesday, June 28, 2005 - 01:26 p.m.::

*Gluurt eens over het muurtje*
Is daar iemand?
Mijn stem galmt lichtjes na in de leegte...
So what have you been up to?

Voor wie het weten wil: I'm back! Weet nog niet goed of ik weer fulltime ga webloggen, maarrr ik ben wel weer terug in radioland. Gisteren had ik mijn eerste uitzending op KX Radio, welke aanstaande donderdag zal worden herhaald. Man, wat was ik nerveus! Ik heb dan ook twee jaar radiostilte achter de rug. Toch was het zalig om weer te doen. Toen ik na afloop met Rob en Margje aan tafel zat zinderde ik na als na de eerste keer sex. Donderdag wordt het herhaald, dus als je durft...

In het vervolg zal ik mijn uitzendingen vanuit mijn home town Gent gaan maken. Mits studentenradio UrGent FM me toestemming geeft hun studio te gebruiken. Duimt u mee? Dan zal ik een doorstart van mijn ge-weblog overwegen.
::Sunday, June 26, 2005 - 04:02 p.m.::

Eens zien, ik begon op 31 mei 2002 met dit weblog en ben er dus al twee en een half jaar mee bezig. Het werd een manier om te communiceren met de grote onbekende buitenwereld, soms lekker te egotrippen, soms heerlijk mijn gal te spuwen... Hoe dan ook tof om te doen, zeker!
Ach je voelt em al aankomen: ik hou het voor gezien. Mijn weblog is een slecht zittend jasje geworden. Ik heb het te druk met andere dingen, het log is een stiefkindje geworden. En zo moet het niet zijn. Er zijn zoveel logs die de moeite waard zijn (zie bijvoorbeeld mijn links!), ik heb niet het gevoel dat ik daar iets aan toe te voegen heb.

Erg bedankt voor de aandacht en de reacties. En nee, ik ga niet achterover leunen: over een paar maandjes zou ik me zomaar eens in een nieuw internetavontuur kunnen storten... Als daarover meer concreets over bekend is zal je dat hier, maar zeker op andere plekken kunnen lezen, zien en vooral horen. Sowieso zal ik dit speeltuintje ongetwijfeld nog wel eens gebruiken voor foto's en verslagen.

Dus, hier houdt dit weblog op. Maar omdat nothing really ends trakteer ik jullie hierbij op een verslag van dEUS op Crossing Border. Ciao!
::Tuesday, November 16, 2004 - 05:14 p.m.::

Er hing een gespannen sfeer in de prachtige schouwburgzaal in Den Haag afgelopen vrijdagavond voor aanvang van het concert van dEUS. Iedereen zorgde dat hij ruim op tijd aanwezig was om geen noot te missen en een goed plekje in de zaal te vinden. Ik vond een stoel helemaal vooraan. Mijn gezelschap, in functie als fotograaf voor LiveXS, nam genoegen met een trapje en een staanplaats. Er moest immers gewerkt worden.
Maar het was nog niet zover. Aan schrijfster Helen Walsh de ondankbare taak de ongeduldige menigte nog een tiental minuten uit eigen werk voor te dragen. Toch wist ze ons stil te krijgen met een passage uit haar boek “Brass” (of “Millie”, zoals de Nederlandse vertaling is getiteld) en was een luid applaus haar deel.
En met de applaudiseerspieren opgewarmt waren we klaar voor the Godfathers of Belgian (rock-)music. De eerste tien minuten kon ik slechts met open mond toekijken, lukte het me zelfs niet meer een trots SMSje te sturen dat ik daar front row zat. Alsof er gaten in mijn lichaam werden geslagen, zodat ik uiteindelijk niet meer zou bestaan maar letterlijk op zou gaan in de muziek. Slaafs gaven we dan ook massaal gehoor aan Tom Barman’s verzoek uit onze stoelen op te staan. Rond mij vochten fotografen om de beste spot, achter mij danste iedereen. De extase van het publiek moet voelbaar zijn geweest op het podium: de band had het duidelijk naar de zin. En dat zal ook niet in de laatste plaats zijn vanwege de nieuwe bezetting. Zo gaf Danny Mommens toch de prioriteit aan zijn uit de hand gelopen slaapkamerproject Vive la Fete en werd hij vervangen door de duidelijk meer gemotiveerde Alan Gevaert. Om over de goddelijke Mauro Pawlowski nog maar te zwijgen: de man bleek precies in het dEUS plaatje te passen. De groep klonk als een klok en zag er prachtig uit in het statige decor van de schouwburg, het leek alsof het nooit anders was geweest.
De heren brachten zowel nieuw als oud materiaal ten gehore. Fijn, want de CD komt volgend jaar pas uit. Ik wacht met smart. En ik hoop dat er dan weer een tour volgt, want zoiets legendarisch wil ik best nog eens meemaken!

::Tuesday, November 16, 2004 - 05:13 p.m.::